A cidade poética de Luísa Villalta. Haberá poesía en que salvarse?

Abstract

Luísa Villalta, dona dun eu poético e dun eu existencial, acabará por converter a cidade da Coruña, en toda a súa extensión, real e metafórica, en tema da súa lírica, sendo ademais que o alegórico figurativo, e o simbólico, pasarán a formar parte, en progresión ineludíbel, do ser da poeta e do ser da cidade. Antes de que isto acontecese en Ruído (1995) e sobre todo en En concreto (2004), a autora xa enfía no seu primeiro poemario, Música reservada (1991), un poema de delicada beleza que establece por primeira vez na súa obra poética un diálogo íntimo entre a poeta e o entorno urbano próximo, neste caso, Santiago de Compostela.