Díaz Castro e a escola do seminario de Mondoñedo

Félix Villares Mouteira

Resumo


O Seminario de Mondoñedo tivo e ten unha grande importancia nas letras galegas. A maioría dos poetas e escritores do norte da provincia de Lugo pasaron polas súas aulas. Os estudosos da Literatura Galega falan da Escola poética do Seminario de Mondoñedo. Todos os poetas que pasaron polo Seminario e que forman parte desta Escola poética teñen unhas características comúns: gran formación, beben nos clásicos latinos e gregos, preocupación pola fala e riqueza léxica, liña poética popular e costumista, cantores das cousas pequenas, predominio do descritivo e fondamente relixiosos.
Díaz Castro ingresa no Seminario en 1929 e está ata 1940, a non ser os anos da Guerra Civil. Alí aprenderá e escribir poemas e publicaraos baixo a guía de Aquilino Iglesia Alvariño. Díaz Castro ocupa un lugar senlleiro na escola poética do Seminario de Mondoñedo.


Palabras clave


Xosé M.ª Díaz Castro; Escola Poética do Seminario Mondoñedo

Texto completo:

PDF

Citas


Blanco Torrado, Alfonso (1995): A ascensión dun poeta: Xosé María Díaz Castro. A Coruña: Fundación Caixa Galicia.

Blanco Torrado, Alfonso (1998): “A Relixión como clave para saborea-la poesía de Xosé María Díaz Castro”, Amencer 150, 72 e 75.

Cal Pardo, Enrique (2014): “Mi recuerdo de Díaz Castro”, Amencer 225.

Castro Prieto, Xesús (1990): “Retazos dunha vida”, Amencer 82, 19.

Díaz Campos, Xosé (1990): “Opinións”, Amencer 82, 22-23.

Díaz Jácome, Xosé (1990): “Lembranza do poeta Díaz Castro”, Amencer 82, 24-25.

Fernández del Riego, Francisco (1987): “A imperdible voz do poeta” en Homenaxe a Xosé M.ª Díaz Castro. Guitiriz: Asociación Cultural Xermolos, 44.

Fernández Teixeiro, Manuel María (1968): Noticia da vida e poesía de Xosé Crecente Vega. Coimbra: Faculdade de Letras.

Iglesia Alvariño, Aquilino (1961): “Poesía gallega contemporánea”, Humboldt 6, 42.

Míguelez Díaz, Xosé Antón (1987): “Deus nos poemas de Nimbos de X. M. Díaz Castro”, en Homenaxe a Xosé M.ª Díaz Castro. Guitiriz: Asociación Cultural Xermolos, 76.

Palacios Rico, Xermán (1990): “Opinións”, Amencer 82, 20-21.

Pérez Prieto, Victorino (2007): Os ríos pasan cheos de Deus. Poesía relixiosa en galego. Noia: Toxosoutos, 171.

Rico Seco, Atilano (1990): “Opinións”, Amencer 82, 18.

Trapero Pardo, Xosé (1987): “O humanismo en Xosé María Díaz Castro”, en Homenaxe a Xosé M.ª Díaz Castro. Guitiriz: Asociación Cultural Xermolos, 160.

Tuimil Lorenzo, Nacho e Alfonso López Dovale (1990): “Falamos con… Xulio Xiz Ramil”, Amencer 82, 16.

Villares Mouteira, Félix (1997): Os poetas do Seminario de Mondoñedo. Lugo: Deputación Provincial.

Villares Mouteira, Félix (2001): Xosé Crecente Vega. Noia: Toxosoutos.

Villares Mouteira, Félix (2007): Un alpendre de sombra e de luar. A Escola Literaria da Diocese de Mondoñedo-Ferrol. A Coruña: Biblos Clube de Lectores.

Xiz Ramil, Xulio (1987): “Xosé María Díaz Castro: Nimbos de poesía” en Homenaxe a Xosé M.ª Díaz Castro. Guitiriz: Asociación Cultural Xermolos, 162-163.




Copyright (c) 2018 Boletín da RAG

Boletín da Real Academia Galega
ISSN: 1576-8767
ISSN-e: 2605-1680
Real Academia Galega