Suxeito estético, suxeito político (poesía e sabotaxe) - Casas, Arturo (Boletín da Real Academia Galega, 2011)
No discurso poético queda constituído un suxeito estético que se mostra ao través da experiencia e do xuízo desenvolvidos no poema, o cal incide como é lóxico na recepción comunicativa, na forma na que adoitamos ler ou escoitar poesía. A partir destas bases, analízase o xeito no que se vén lendo a produción poética de Lois Pereiro e postúlase asemade que a subxectividade construída polo autor nos seus textos atopa apoio en dúas características principais, entendíbeis como disposicións estético-políticas e á vez sentimentais. Primeiro, unha tensión saboteadora politicamente dirixida contra toda subxectividade e todo xuízo estético de propósito homoxeneizador. Segundo, consecuente co anterior, unha exploración poética —novamente política— de acusada marca tradutiva e hibridizante. O resultado discursivo é unha subxectividade crítica definida polo desexo de radicación fronteiriza.