A gramática da obra narrativa de Castelao

María Pilar García Negro

Resumo


Na presente conferencia estúdase a obra narrativa de Castelao no contexto do Segundo Renacemento da literatura galega e no seo da produción do autor, que toca varias cordas artísticas, intelectuais e políticas. A obra toda de Castelao fai certo o principio da “soberanía estética da nazón galega” proclamado na I Asemblea Nacionalista de Lugo (1918) e, en concreto, a narrativa afíliase á renovación da prosa literaria que alimentou a Xeración do 16 ou das Irmandades da Fala. Na caracterización desta obra de Castelao, valémonos de categorías gramaticais (morfoloxía, sintaxe, semántica) para iluminarmos os signos definitorios principais dos seus relatos e novelas, subliñándomos o papel da arte simbiótica en que este autor foi mestre. Concluímos que se trata dunha obra −en coherencia co espírito e a intención xeral de toda a produción castelaniana− que serve á ansia de representación digna da Galiza que define o pensamento e a actuación nacionalistas da primeira metade do XX.


Palabras clave


Castelao; obra narrativa; arte simbiótica; nova épica digna representación da Galiza

Texto completo:

PDF

Citas


Blanco Amor, Eduardo (1986): Castelao escritor. Sada: Ediciós do Castro.

Carballo Calero, Ricardo (1982): Libros e autores galegos. T. II. [A Coruña]: Fundación Pedro Barrié de la Maza – Real Academia Galega.

Castelao (1977): Sempre en Galiza. Madrid: Akal. 2ª edición.




Copyright (c) 2018 Boletín da RAG

Boletín da Real Academia Galega
ISSN: 1576-8767
ISSN-e: 2605-1680
Real Academia Galega